ហេតុអ្វីត្រូវអាន?


ការអានគឺជាផ្នែកមួយនៃការរៀនសូត្រ និងធ្វើឲ្យប្រសើរឡើង។ វាមានផលប្រយោជន៍ក្នុងរូបភាពផ្សេងៗពីគ្នា។
– អភិវឌ្ឍន៍ខ្លួនឯង៖ មានចំណេះដឹងជាច្រើនដែលបានកត់ត្រាក្នុងសៀវភៅដែលធ្វើឲ្យមនុស្សមានភាពរឹងមាំ និងប្រសើរឡើង
– សន្សំពេលវេលា៖ មានបទពិសោធន៍បរាជ័យជាច្រើនបានកត់ត្រាទុកក្នុងសៀវភៅ យើងគ្រាន់តែយកវាមកអាន រួចស្វែងយល់ ដូច្នេះយើងមិនបាច់ទៅចំណាយពេលវេលាពិសោធន៍ និងទទួលបទពិសោធន៍ដដែលដែលមានមនុស្សជាច្រើនបានឆ្លើយកាត់
– ផលិតភាពការងារខ្ពស់ និងប្រសិទ្ធិភាព៖ ការអានកាន់តែច្រើនធ្វើឲ្យដឹងពីតិចនិច និងចំណេះដឹងធ្វើការងារល្បឿនជាងមុន ព្រមទាំងមានប្រសិទ្ធិភាព (កុំចំណាយច្រើន តែមិនសូវមានប្រយោជន៍)
– សមត្ថភាពដោះស្រាយបញ្ហាល្អជាងមុន
– សន្សំលុយ៖ អានច្រើនចេះច្រើន ចេះទាំងវិធីសន្សំលុយ ចេះទាំងវិធីកាត់បន្ថយចំណាយផ្សេងៗដែលមិនសំខាន់ និងអាចស្វែងរកផលិតផលគុណភាពខ្ពស់ តែចំណាយតិច
– បង្កើនទ្រព្យសម្បត្តិច្រើន៖ សៀវភៅជាច្រើនបានឆ្លុះបញ្ចាំងពីបទពិសោធន៍ និងចំណេះដឹងបង្កើនទ្រព្យ
– ចូលរួមអភិវឌ្ឍន៍សង្គម៖ អ្នកដែលអានច្រើន មានចំណេះដឹងច្រើន តែងតែគិតគូរដល់ការអភិវឌ្ឍន៍សង្គម ព្រោះវាជាវិធីសាស្ត្រដែលជួយពួកគេ និងអ្នកជុំវិញរីកចម្រើន មានតែអ្នកមានចំណេះដឹងស្ទើរ ហើយអួតអាងដែលចូលចិត្តបំផ្លាញសង្គម ឬមិនគិតគូរពីសង្គម
– ប្រទេសរឹងមាំ៖ ការអានជាមធ្យោបាយមួយក្នុងមធ្យោបាយរៀនសូត្រជាច្រើនដែលមានប្រសិទ្ធភាព និងអាចបង្កើតធនធានមនុស្សដ័ខ្លាំងក្នុងការចូលរួមអភិវឌ្ឍន៍ប្រទេសជាតិឲ្យរឹងមាំ
សរសេរដោយ៖ សុខ ឡាក់
Advertisements

មានដូចមិនមាន


មានមាត់ គេមិនឲ្យនិយាយ
មានដៃ គេមិនឲ្យធ្វើ
មានខួរ គេមិនឲ្យគិត
មានចិត្ត គេមិនឲ្យប៉ង

មានជើង គេមិនឲ្យដើរ
មានផ្ទះ គេមិនឲ្យនៅ
មានបេះដូង គេមិនឲ្យស្រឡាញ់
មានត្រចៀក គេមិនឲ្យស្តាប់

មានដី គេមិនឲ្យដាំ
មានទឹក គេមិនឲ្យផឹក
មានអាហារ គេមិនឲ្យញុាំ
មានក្តីស្រមៃ គេមិនឲ្យសម្រេច។

© Sok Lak 05072018

 

***unofficial translation

Something like nothing

Have mouth, not allow to speak,
Have hands, not allow to take action,
Have brain, not allow to think,
Have will, not allow to burn.
Have legs, not allow to walk,
Have house, not allow to live,
Have heart, not allow to love,
Have ears, not allow to listen.
Have land, not allow to plant,
Have water, not allow to drink,
Have food, not allow to eat,
Have dream, not allow to archive.

 

ចំណូលខ្លួនឯង និងចំណាយសង្គម


មនុស្សមួយចំនួនខិតខំប្រឹងប្រឹងរកលុយជាច្រើនដើម្បីចំណាយលើទំនិញ និងសេវាកម្មជាច្រើនដែលជាតម្រូវការរបស់ខ្លួន និងក្រុមគ្រួសារដែលជាបន្ទុករបស់ខ្លួន។ ហើយទំនិញនិងសេវាកម្មជាច្រើនដែលចរាចរលើទីផ្សារក៏បាននិង កំពុងឡើងថ្លៃពីមួយឆ្នាំ ទៅមួយឆ្នាំ។ ពេលខ្លះ មនុស្សមួយចំនួនក៏ភ្លេចគិត និងចូលរួមចំណែកដំណោះស្រាយបញ្ហាការឡើងថ្លៃទំនិញ និងសេវាកម្ម ដោយសារកត្កាផ្សេងៗ តែបែរជាលើកយកមូលហេតុផ្សេងៗគ្នាដូចជាគ្មានសមត្ថភាព គ្មានពេល រកពេលរកលុយមិនបានឲ្យទៅគិតបញ្ហាសង្គមម្ត៉េចបាន ការងារនេះជាទំនួលខុសត្រូវរបស់រាជរដ្ឋាភិបាល មិនមែនការងារពួកខ្ញុំទេ ជាដើម។ ទន្ទឹមនឹងនេះ ពួកគេប្រហែលជាភ្លេចគិតថា បើតម្លៃនៃទំនិញ និងសេវាកម្មមិនឡើងថ្លៃ ឬមានតម្លៃថ្លៃ ពួកគេក៏មិនហត់ទៅខំប្រឹងប្រែងទៅរកលុយជាច្រើនមកចំណាយដែរ។

នេះជាចំណុចមួយចំនួនដែលគួរពិចារណាឡើងវិញ៖
– អង្ករ បន្លែ និងសាច់ (ត្រូវការរាល់ថ្ងៃ​ តែមិនចូលរួមគិតគូរ)៖ ភ្លេចគិតគូរ និងចូលរួមគាំទ្រកសិករ និងអ្នកចិញ្ចឹមសត្វក្នុងស្រុក ឲ្យមានដំណោះស្រាយ និងវិធីសាស្ត្រក្នុងការដំាដុះ ចិញ្ចឹម និងកត្កាផ្សេងៗឲ្យថ្លៃដើមទំនិញមានតម្លៃទាប ហើយមិនបាច់នាំចូល (នាំចូលនឹងបូកតម្លៃដឹងជញ្ចូល និងឈ្មួល)

– គុណភាពអប់រំនៅសាលារដ្ជ៖ សុខចិត្តខំរកលុយរៀន ឬបញ្ចូលកូនទៅសាលាឯកជនដែលមានតម្លៃខ្ពស់ និងគុណភាពល្អ ក៏មិនចូលរួមគិតគូរគុណភាពអប់រំនៅសាលារដ្ឋដែរ ព្រោះមានលុយរៀន ឬបញ្ចូលកូនទៅសាលាឯកជន (វាក៏ជាផ្នែកចំណាយធំមួយសម្រាប់គ្រួសារដែលមានកូនទៅរៀន និងអ្នកកំពុងសិក្សា)

– គុណភាពសេវាសុខាភិបាល៖ ខំរកលុយទៅព្យាបាទនៅពេទ្រឯកជន ឬបរទេស ក៏មិនខ្វល់ និងជួយគិតគូរការអភិវឌ្ឍន៍ពីមន្ទីរពេទ្យរដ្ឋដែរ ព្រោះមានលុយទៅមន្ទីរពេទ្យឯកជន និងបរទេស ហើយមានបញ្ហាស្មុគស្មាញចំពោះការងារសាធារណៈ ពិបាកចូលរួម (ចំណាយមូលដ្ឋានមួយនេះមានបន្ទុកចំពោះគ្រួសារសុទ្ធតែទាំងអស់ ព្រោះនរណាក៏មានឈឺដែរក្នុងជីវិតមនុស្ស)

– សេវាធ្វើដំណើរ៖ មនុស្សមួយចំនួនព្យាយាមទិញឡានរៀងៗខ្លួន និងធ្វើដំណើរតែឯងទៅធ្វើការងារ ឬទៅរៀន ទោះក្នុងគ្រួសារ និងកន្លែងធ្វើការ ឬសាលាជាមួយគ្នា (សេវាកម្មដឹកជញ្ជូនសាធារណៈ ដូចជាឡានក្រុង និងរថភ្លើង អាចជួយកាត់បន្ថយចំណាយ និងការស្ទះចរាចរណ៍)

– បរិស្ថាន៖ កាកសំណល់មិនបានគ្រប់គ្រងបានល្អ ការបំណុលទឹក បរិយាកាសអាប់អួរនៅទីក្រុងដោយសារការបំណុលខ្យល់ពីយានជំនិះ ព្រមទាំងគ្រោះមហន្តរាយផ្សេងៗពីធម្មជាតិ និងការកើនឡើងកំដៅជារៀងរាល់ឆ្នាំ

– បញ្ហាសង្គម៖ ចំណាយដែលកើតឡើងដោយសារ ចោរលួច ចោរប្លន់ ការរំលោភ ជួញដូរមនុស្ស​ គ្រោះចរាចរណ៍ ការវាយតប់គ្នា ជាដើម

#JustSmallIdea

Happy Birthday to Sir William Shakespeare


23 April 2018

It is a wonderful and beautiful night,
Happy and enjoy within my style,
Sometimes I don’t know what is right,
Just want to change black to white,
Trying and hopeful lead to be nice.

It is hard and unknow to describe,
The idea and the word of what I write,
Often create a complicated and a why,
Keep it apart and put it aside,
But problems have been solved by a smile.

The world of literature is very nice,
Bring ideas and knowledge to my sky,
Thank teacher always give me advice,
To read literature work with a great style,
William Shakespeare is a poet I keep in mind.

 

#oldpoem

Life is Hard, but Not to Give Up


Life is hard when we forget who we are,
Life is hard when we do not know why we do that,
Life is hard when we do not know what is meaning of our trying.

Life is more harder when people give shit to us,
Life is more harder when people leave us,
Life is more harder when our action is useless.

Life is more and more harder when our family judge us monster,
Life is more and more harder when our friends do not even support us,
Life is more and more harder when our beloved judge us wrongly.

But our life is worth to live for people who we love,
Our life is worth to live to do something useful for our friends and people around us,
Our life is worth to live we know what we do is right and strive till we could help many people.
Our life is worth to live to heal the pain for generation and generation.
We should not destroy ourself and others because of miscommunication and pain.

Life is hard, life is harder, life is more harder, but not to give up.

On Media highlight


Here is article or video that publish or quote from Mr. Sok Lak, Co-founder of Scholar Library, librarian, freelance journalist, blogger, project manager, project coordinator, initiator, creator,  translator, interpreter


2018

2017

2016

2015

 

Library Vs A Man


When author not care about library, like a man not care about his health.
When reader not care about library, like a man not care about his brain.
When book not care about library, like a man not care about his home.
When editor not care about library, like a man not care about his eyes.
When bookstore not care about library, like a man not care about his blood vessels.
When publisher not care about library, like a man not care about his heart.

When nation not care about library, like a man not care about his childhood.
When citizen not care about library, like a man not care about his children.
when researcher not care about library, like a man not care about quality of food.
When teacher not care about library, like a man not care about his job.
When librarian not care about library, like a man not care about himself.